Stado Ogierów Starogard Gdański

Historia

Pod koniec XVIII w. tereny, na których dziś znajduje się Stado Ogierów w Starogardzie Gdańskim, należały do Nadleśnictwa w Nowym, w rewirze Starogardzkim. Prawdopodobnie właśnie w tym czasie przekazano administracji Starogardu 25-hektarowy obszar leśny przy drodze do Tczewa. Odbywały się tu ćwiczenia wojskowej kawalerii konnej.
Należące do wojska ogiery zgrupowane były w stajniach koszarowych w centrum miasta, ale ponieważ zapotrzebowanie na konie było coraz większe, rząd pruski postanowił rozszerzyć hodowlę – wtedy to sprowadzono do Starogardu m.in. ogiery trakeńskie (z rejonu Prus Wschodnich, obecnie rejon kaliningradzki), wschodniopruskie i oldenburskie. Niestety, koszary wojskowe wybudowane jeszcze pod koniec XVIII wieku wraz ze stajniami dla koni nie wystarczyły już na potrzeby wojska. Nawet dobudowanie do nich ujeżdżalni nie zmieniło faktu, że konie potrzebowały nowego lokum. Wtedy to, około roku 1890, podjęto decyzję o budowie kompleksu hodowlanego wraz z osiedlem mieszkaniowym – Landgestut Preußisch Stargard (Stado Ogierów w Starogardzie) na wspomnianych wcześniej terenach wykorzystywanych do ćwiczeń wojskowych. Budowę ukończono w roku 1912 – odtąd też datuje się historię Stada.

Do 1920 r. Stadem zarządzała administracja pruska, zaś pracownikami obiektu byli mężczyźni po odbytej służbie wojskowej w kawalerii, pod których pieczą pozostawało 140 ogierów. Po roku 1920 r. Stado zostało przejęte przez komisję delegowaną przez Tymczasowy Zarząd Stadnin Państwowych. Dyrektorem mianowano pułkownika Augusta Brochwitz-Donimirskiego, który kierował stadem do 1934 r. Po nim funkcję tę przejął major Sigmunt, zaś od roku 1937 Stadem Ogierów zarządzał Zdzisław Koziełł-Poklewski, który został zamordowany przez Niemców w Lasach Szpęgawskich 18 października 1939 r.

Tuż przed atakiem III Rzeszy na Polskę, 30 sierpnia 1939 r., ogiery wraz z załogą ewakuowano do Stada Ogierów Łąck, a potem do Sochaczewa, Warszawy i Brześcia nad Bugiem. Miesiąc później, 4 października 1939 r., konie i ich opiekunowie powróciły do Starogardu, a pieczę nad nimi przejął Wojskowy Szpital Konny w Jabłonowie.

W okresie okupacji zarządcami stada byli oficerowie niemieccy. W 1945 r. Niemcy ewakuowali ogiery do Lubeki. Krótko po tym na polecenie ówczesnego naczelnika Wydziału Hodowli Koni w Warszawie inżyniera Stanisława Schucha do Starogardu powróciło 68 ogierów, zapełniając opustoszałe stajnie.

Podobnie jak za czasów pruskich, tak i po wojnie, w Stadzie Ogierów hodowano konie na potrzeby wojska. Jednocześnie Stado Ogierów w Starogardzie wraz z innymi Stadami wypełniało zadania postawione przez Ministerstwo Rolnictwa w zakresie podnoszenia jakości hodowanych w Polsce koni. W ramach tych zadań w Stadzie Ogierów organizowano corocznie próby hodowlane, pokazy, wystawy, zawody jeździeckie. Ponadto zawodnicy Stada zdobywali medale na Mistrzostwach Polski w ujeżdżaniu (Kazimierz Stawiński), skokach (Kazimierz Stawiński, Izabela Cimanowska) oraz powożeniu (Zygmunt Waliszewski), a także reprezentowali Polskę na arenie międzynarodowej.

30 kwietnia 1993 r. decyzją Ministerstwa Rolnictwa, stado przejęła Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa O/T Warszawa, zaś 1 lipca 2003 r. Stado Ogierów zostało włączone do Stada Ogierów w Łącku.
Obecnie, od 2010 r., Stado Ogierów w Starogardzie Gdańskim połączyło się ze Stadniną Koni Rzeczna i powstała jedna Spółka o nazwie Stado Ogierów Starogard Gdański sp. z o.o. z siedzibą w Rzecznej 14-400 Pasłęk.

Stado dzisiaj

W stajniach Stada Ogierów w Starogardzie Gdańskim znajduje się 47 ogierów różnych ras: czystej krwi arabskiej (oo), pełnej krwi angielskiej (xx), wielkopolskie o pochodzeniu trakeńsko-wschodniopruskim, wielkopolskie (wlkp), szlachetnej półkrwi (sp), hanowerskie i holenderskie konie gorącokrwiste (kwpn). Stado obsługuje 2 województwa: pomorskie i kujawsko-pomorskie, chociaż wiele ogierów wydzierżawionych jest także przez hodowców z innych województw.
Oprócz podstawowej pracy hodowlanej, Stado zajmuje się kompleksową pracą nad końmi, zarówno młodymi – zajeżdżanie pod siodło i do bryczki – jak również specjalistycznymi treningami w dyscyplinie skoków i ujeżdżania. Od dwóch lat, czyli od 2009 roku, Stado Ogierów prowadzi Zakłady Treningowe dla klaczy i ogierów rasy trakeńskiej.
W niedalekiej przyszłości planowany jest zbiór inwestycji mających na celu uatrakcyjnienie Stada. Wybudowana ma być kryta ujeżdżalnia, w której możliwe będą treningi w zimie oraz przeprowadzanie zawodów niezależnie od pogody. Tego typu inwestycje – ukierunkowane na infrastrukturę konną – mają na celu zwiększenie zainteresowania trzymaniem koni w Stadzie Ogierów ze strony prywatnych posiadaczy. Kolejnymi działaniami mającymi na celu rozwój Stada będzie wyremontowanie pałacu z przeznaczeniem na kompleks konferencyjno-hotelowy i stworzenie naprzeciwko hipodromu restauracji.

Atrakcje

Stado Ogierów w Starogardzie to nie tylko placówka hodowlana. Organizujemy też imprezy jeździeckie, hodowlane i kulturalne (koncerty, wystawy), a także przejażdżki bryczkami, kuligi, naukę jazdy konnej, przejażdżki w terenie leśnym, zwiedzanie stada, a także pobyt wraz z obsługą dla prywatnych koni w pensjonacie.

Co roku odwiedzają nas setki osób zainteresowanych hodowlą koni oraz sportem jeździeckim, a także rzesze turystów. Stado Ogierów w Starogardzie to nie tylko miejsce hodowania koni, ale i obiekt będący wspaniałym przykładem XIX-wiecznej architektury użytkowej, wpisany do rejestru zabytków, ze zbiorami dawnych pojazdów konnych i uprzęży.

W powojennej historii Stadem zarządzali:

1945 – 1948 Andrzej Prądzyński
1948 – 1949 Edward Mazurek
1949 – 1951 Jan Marciniak
1951 – 1974 Kazimierz Stawiński
1974 – 1989 Zbigniew Markowicz
1989 – 1998 Jerzy Jaremkiewicz
1998 – 1999 Jacek Kowerski
1999 – 2001 Michał Niski
2001 – 2006 Zbigniew Chrzanowski
Obecnie od 1.06.2006r. – Przemysław Boleski.

 

Stado Ogierów Starogard Gdański

ul. Mickiewicza 13, 83-200 Starogard Gdański
Tel. (0-58) 56 – 240 – 01, Fax. (0-58) 56 – 278 – 39
e-mail: stado_og@wp.pl
www.stado-starogard.pl

Dodaj komentarz

© 2012 BonNote

Scroll to top